دانش فضایی

دانش فضایی

صفحه نخست . رویدادهای فضایی . بازگشت به ماه٬ شکست دوباره یک رویای چهل ساله

 

جمعه, ۳۱ شهریور ۱۳۹۶

این مطلب تا کنون ۱۰۲۱۴ بار خوانده شده است

یکشنبه، ۲۵ بهمن ۱۳۸۸

بازگشت به ماه٬ شکست دوباره یک رویای چهل ساله

 
بازگشت به ماه٬ شکست دوباره یک رویای چهل ساله

به نظر می‌رسد رؤیای ۴۰ ساله ناسا به منظور ادامه برنامه آپولو و بازگشت به ماه، در دولت اوباما هم محقق نخواهد شد. شاید تنها راه پیش روی ناسا برای فرستادن مجدد انسان بر ماه و بازگشت به دوران طلایی آپولوها، استفاده از حمایت مالی علاقمندان و بخش خصوصی باشد.

 

.  منبع : کاخ سفید، سفر به فضا و وعده‌هایی که محقق نمی‌شوند .
.  متن اصلی مقاله : Latest NASA crossroads is familiar territory for space .

به نظر می‌رسد رؤیای ۴۰ ساله ناسا به منظور ادامه برنامه آپولو و بازگشت به ماه، در دولت اوباما هم محقق نخواهد شد. شاید تنها راه پیش روی ناسا برای فرستادن مجدد انسان بر ماه و بازگشت به دوران طلایی آپولوها، استفاده از حمایت مالی علاقمندان و بخش خصوصی باشد. به نظر می‌رسد با لغو طرح‌ پیشنهادی ناسا جهت ارسال فضانورد به کره ماه توسط باراک اوباما، رئیس‌جمهور فعلی ایالات متحده ، همزمان با پایان قریب‌الوقوع پروازهای شاتل و تکمیل بخش‌های عمده و حیاتی ایستگاه فضایی بین‌المللی که باعث کاهش چشمگیر سفرهای مداری ناسا خواهد شد، دوران رکود تازه‌ای برای برنامه‌های فضایی ایالات متحده رقم خواهد خورد. 

NASA's Mars mission support station in Earth Orbit would had had several multi-floor plans. This would be the 1975 configuration with 15 astronauts. It was to grow to 100 crew members by 1980. Credit: NASA/Marshall Space Flight Center
اتصویری خیالی ار ایستگاه عظیم فضایی ناسا که هیچ وقت ساخته نشد. آژانس فضایی ناسا در صورت دریافت بودجه کافی از دولت نیکسون، قصد داشته این غول فضایی را به منظور سفر انسان به مریخ در مدار زمین قرار دهد. این ایستگاه فضایی که قرار بوده درابتدا ۱۵ خدمه داشته باشد دارای فضای کافی جهت پذیرایی همزمان ار یکصد فضانوردی بوده که گمان می رفته برای کارهای گوناگون سفر فضانوردان اصلی به مریخ به وجودشان نیاز است.        مالکیت تصویر برای ناسا محفوظ است

البته چنین رکودی مسبوق به سابقه است. پیش از این نیز تصمیم ریچارد نیکسون، رییس‌جمهور اسبق ایالات متحده مبنی بر توسعه شاتل‌های فضایی برای استفاده مجدد در فضا و لغو طرح ناسا برای سفر انسان به سیاره مریخ تأثیر فراوانی در عقب‌ماندگی ایالات متحده از برنامه‌های فضایی تدوین‌شده خود داشت.

ناسا اوایل سال ۱۹۸۵/ ۱۳۶۴از رئیس‌جمهور وقت آمریکا تقاضا کرده بود تا ساخت یک ایستگاه فضایی عظیم با گنجایش حدود ۱۰۰ فضانورد را برای پشتیبانی از سفرهای آتی بشر به سایر اجرام منظومه شمسی از جمله مریخ و ماه، تأیید کند.

تصمیم ناسا به طراحی و ساخت چنین ایستگاه عظیم، پیچیده و پرهزینه‌ای که هرگز عملی نشد، نشان می‌دهد این تصمیم چقدر جاه‌طلبانه و در عین حال خام گرفته شده است.

ناسا در این برنامه قصد داشت در پی پروژه موفق سفر فضانوردان آمریکایی به ماه، از این ایستگاه عظیم فضایی که در مدار زمین مستقر می‌شد، برای ارسال سفینه‌های فضایی سرنشین‌دار به مریخ استفاده کند. ناسا پس از ۴۰ سال تلاش ناموفق و ارائه این برنامه فضایی به 7 تن از رؤسای‌جمهور قبلی آمریکا و  بیش از ۲۱ جلسه کنگره، این‌بار به سراغ باراک اوباما آمده بود تا او و مشاورانش، مأموریت‌های انسانی به سیاره مریخ یا ماه را ارزیابی کنند تا شاید بخت با ناسا یار باشد و دوران طلایی دیگری پس از جادوی آپولو تکرار شود. اما به نظر می‌رسد حق با جرج ام.لاُو، مدیر فقید برنامه فضاپیمای آپولو باشد که آن زمان با تأسف اعلام کرده بود: « دیگر، هرگز آپولویی وجود نخواهد داشت».

بودجه‌ای که دولت باراک اوباما برای هزینه‌های تحقیقاتی ناسا در سال ۲۰۱۱/ ۱۳۹۰ در نظر گرفته، این سازمان را ناچار می‌کند باز هم «تفکر دوران آپولو» را کنار بگذارد و برنامه ارسال فضانوردان به جایی دورتر از مدار زمین که حدود ۴۰ سال است به واسطه سیاست‌های کاخ سفید عقیم مانده، باز هم بی‌نتیجه بماند. اما این‌بار بر خلاف دوران نیکسون، دولت اوباما دارد تلاش می‌کند از تصمیمات تازه دیگری که در حیطه فناوری ملی فضایی ایالات متحده و در مورد کاوش مریخ و ماه گرفته می‌شوند، به عنوان بخشی از سیاست فضایی تدوین‌شده این دولت حمایت کند.

میراث فکری طرح ایستگاه عظیم فضایی با گنجایش ۱۰۰ فضانورد به گونه دیگری امروزه نیز باقسیت. این طرح می تواند با تغییرات بنیادی در ساختار اصلی آن به ایستگاه سوخت‌گیری فضاپیماهای سرنشین‌دار و یا روباتیکی تبدیل شود که به مأموریت‌هایی ورای 
ماه و مدار زمین اعزام خواهند شد. امروزه جایگزین مناسبی برای ایده یک پایانه فضایی که فضانوردان آینده زمین را به مقصد سایر سیارات منظومه شمسی از آنجا ترک کنند وجود دارد. اما واقعیت این است که طرح یک ایستگاه فضایی غول اسا که گنجایش ۱۰۰ فضانورد را داشته باشد در لابلای تاریخ چهل سال چیش برای همیشه مدفون شده است.

در آن زمان ناسا به دنبال تأمین منابع مالی برای ساخت یک ایستگاه فضایی در مدار زمین بود که به مراتب بزرگتر از ایستگاه فضایی بین‌المللی فعلی بوده است. بخش‌های متعددی برای این ایستگاه فضایی عظیم در نظر گرفته‌شده بود. طبق این طرح اجزای سازنده این آسمانخراش فضایی توسط نسل جدیدی از موشک‌های ۲‌ مرحله‌ای ساترن۵ که از آنها برای فرستادن انسان به ماه استفاده می‌شد، به مدار زمین ارسال می‌شدند. مرحله سوم این موشکها که در پروژه آپولو شامل موتور و محموله فضایی بود به شکل کپسول مبلمان شده بزرگی ساخته می‌شد تا در مدار زمین به آن ایستگاه خیالی وصل شده و روز به روز بر ابعاد و اندازه‌های آن بیافزاید.

عملیات ساخت و راه‌اندازی این ایستگاه عظیم فضایی بسیار‌ زمان‌بر و پر هزینه‌تر از عملیات ساخت و تکمیل ایستگاه فضایی بین‌المللی موسوم به «ISS» می‌شده است. ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی از سال ۱۹۸۰/ ۱۳۵۹ آغاز شده و این هفته با پرتاب شاتل STS-130 که 32‌امین مأموریت فضایی شاتلهای فضایی به مقصد این ایستگاه طی ۱۰ سال اخیر است، پایان خواهد یافت.

ایستگاه فضایی بین‌المللی «ISS» که تنها برای سکونت 6 خدمه طراحی شده است، جرمی معادل 360 تن داشته و ابعاد آن در حدود بزرگی یک زمین فوتبال آمریکایی است.

Mars lander with crew heads for the surface as nuclear-powered Mars transfer stage orbits over Martian volcano Olympus Mons. Credit: Pat Rawlings/SAIC for NASA
این نقاشی جدا شدن مریخ‌نشین از فضاپیمای مادر را به قصد فرود بر سطج مریخ نشان می‌دهد.           مالکیت تصویر برای ناسا محفوظ است

حال مقایسه کنید یک ایستگاه فضایی مدارگردی که قرار باشد جا و مکان، انرژی و مایحتاج لازم برای زندگی و کار ۱۰۰ فضانورد را فراهم آورد چه عظمتی خواهد داشت. رابرت مایو، مدیر بودجه دولت نیکسون هم زمانی که عظمت این پروژه فضایی را از زبان ناسا شنید، نمی‌توانست به گوش‌هایش اعتماد کند.

مورخان می‌گویند، حیرت نیکسون از درخواست بودجه برای ساخت چنین ایستگاه فضایی عظیمی آن‌هم فقط و فقط برای پشتیبانی از مأموریت‌های فضایی به مقصد مریخ، باعث شد نیکسون روی توسعه شاتل‌های فضائی قابل‌استفاده مجدد، به عنوان اصلی‌ترین بخش برنامه اعزام انسان به فضا و ادامه مسیر آپولو پا‌فشاری کند.

ال.پارکر تمپل، مورخ رویدادهای هوافضایی، معتقد است این مایو بود که به نیکسون گفت می‌شود بدون افزایش این بودجه و تنها با تمرکز بر ساخت وسایل نقلیه فضایی کم هزینه جدیدی که می‌توانند میان زمین و ایستگاه فضایی در حرکت باشند، هزینه‌های ساخت این ایستگاه را به شکل چشم‌گیری در طول زمان کاهش داد و بنابراین اولویت فاز یک این طرح عظیم به توسعه شاتل‌های فضایی داده شد. 

تمپل می‌گوید: «این تغییر رویه هوشمندانه باعث شد طرح ایستگاه عظیم و پرهزینه فضایی به پروژه کوچکتری به منظور توسعه ناوگان
شاتلهای فضایی چند بار مصرف و کم هزینه (با تصورات آن زمان) و معلق گذاشتن طرح پیشنهادی ایستگاه فضایی توسط دولت یا لغو آن در طول زمان تبدیل شود». این اظهار‌نظر حاصل بخشی از تحقیق تمپل روی نقش دوران ریاست جمهوری نیکسون در تاریخ هوائی آمریکا و پیشرفت‌های نیروی هوائی این کشور است.

NASA/Mars Human Reference Mission drawing depicts large ascent stage firing off frame of descent stage after the crew spent several weeks exploring the Martian surface. Credit: NASA
این تصویر خیالی، بازگشت فضانوردان از کاوشهای چند هفته‌ای بر سطح مریخ را به زمین نشان می‌دهد.   مالکیت تصویر برای ناسا محفوظ است

بررسی مستندات باقی‌مانده از آن زمان نشان می‌دهد، ناسا ساخت ایستگاهی کوچک‌تر و کم‌هزینه‌تر را به بهانه «بیش از حد محافظه‌کار بودن طرح» رد کرده است.

با توجه به لغو پروژه "صورت فلکی" توسط باراک اوباما، هنوز هم احتمال سفر انسان به ماه و یا مریخ وجود دارد. اما با این همه نقش ایستگاه فضایی بین‌المللی «آی.اس.اس» در انجام چنین طرحی هنوز هم بدرستی مشخص نشده است. این ایستگاه فضایی می‌تواند به عنوان پایگاهی برای بررسی و مطالعه فیزیولوژی فضایی و همچنین سکونتگاه‌های قابل توسعه که احتمالاً در سفر انسان به ماه یا مریخ کاربرد خواهند داشت، مورد استفاده قرار گیرد.

اما نباید از نظر دور داشت که دولت اوباما بودجه‌ای چندصد میلیون دلاری را هم به تحقیقات در ایستگاه فضایی بین‌المللی اختصاص داده است که حداقل تا سال ۲۰۲۰/ ۱۴۰۰ در اختیار این ایستگاه فضایی قرار خواهد گرفت. حدود ۲ میلیارد دلار نیز به منظور نوسازی مرکز فضایی کندی تخصیص داده شده است. مدیران ناسا می‌گویند چنین بودجه‌ای در اختیار مرکز فضایی جانسون یا مرکز سفرهای فضایی مارشال قرار نخواهد گرفت.

پس از لغو  برنامه بازگشت به ماه موسوم به  پروژه صورت فلکی، دولت اوباما فرصت تازه مالی برای کاوش و تحقیق به ناسا و چندین مرکز فضایی دیگر پیشنهاد داده است. این فرصت جدید مالی در صورتی محقق خواهد شد که این سازمان‌ها بتوانند راه‌حل‌های تازه‌ای برای سفر انسان به ماه، مریخ یا فراتر از آن پیشنهاد کنند. اگر برای این بودجه تقاضایی وجود داشته باشد، قوانین به کنگره اجازه می‌دهند آن ‌را مورد بررسی قرار دهد و همین قوانین نیز به اوباما امکان وتوی تصمیم نهایی کنگره را خواهند داد.

با وجود محدودیتهای جدید اعمال شده بر ناسا، مریخ همچنان مقصد نهایی و حد رویاهای بشر برای فتح باقی خواهد ماند. اما در این میان، کاخ سفید نگاهش را معطوف به سیارک‌های مهاجمی که برای زمین خطرناک هستند و همچنین نقاط لاگرانژی به منظور استقرار
تلسکوپ‌های فضایی جدید نموده است. فوبوس، قمر مریخ نیز به عنوان هدف مناسبی برای پژوهش‌های علمی و ایجاد زیرساخت مورد نیاز برای مطالعه اتمسفر مریخ همچنان در تیررس دانشمندان باقی خواهد ماند.

در زمان دو دولت بوش پدر و پسر، سیاست‌های فضایی پیشنهاد شده به منظور ارسال مجدد فضانوردان به ماه به عنوان سکوی پرتاب به مریخ تصویب و تأیید شده بودند. این جریان در زمان ریاست‌جمهوری ریگان نیز اتفاق افتاد. اما در هر سه زمان این کنگره بود که با محافظه کاری خود جلوی جاه طلبیهای ناسا را گرفت. بنابراین جز آی.اس.اس، هیچ برنامه مشخصی برای سفر انسان به فضا توسط این دولت‌ها پشتیبانی نشد. به نظر می‌رسد در دوران ریاست‌جمهوری باراک اوباما هم ناسا نمی‌تواند برای سفر انسان به سایر اجرام منظومه شمسی روی حمایت‌های مالی کاخ سفید حساب باز کند و تنها اگر بخت با این سازمان یار باشد، ناسا خواهد توانست از کمک‌های بخش خصوصی و توسعه‌دهندگان تجاری برای تحقق مجدد رؤیای آپولو استفاده کند.
 

. این متن توسط دانش فضایی بازبینی و اصلاح شده است .

برای کسب اطلاعات بیشتر مقالات زیر را نیز مطالعه فرمایید:
       ... طوفان در ماه 
       ... گزارش تصویری: آینده فعالیتهای فضایی بشر

       ... گزارش تصویری: کاوشهای فضایی شوروی سابق در قمر زمین، ماه

 

ماه   مریخ   باراک اوباما   برنامه کانستلیشن   ایستگاه فضایی   فضانوردان   

کلیدواژه‌ها:

ارسال به بالاترین  ارسال به دنباله  ارسال به فیس‌بوک  ارسال به دلیشز  ارسال به گوگل بوکمارک  ارسال به گوگل باز  ارسال به کلوب دات کام  


آخرین مطالب منتشر شده در دانش فضایی

چند مطلب تصادفی از دانش فضایی

::  rahman. azizi  ::
سلام
مایلم در مورد نظریه دروغ بودن سفر انسان به ماه بیشتر بدانم. آیا شما می‌دانید که نظر ناسا در این مورد چی هستش؟

به زودی مقاله‌ای درباره سفر تاریخی انسان به ماه در قالب پروژه آپولو منتشر خواهد شد

دانش فضایی:

نظر شما چیست؟                         
 
*  نام و نام خانوادگی
*  پست الکترونیک
(نمایش داده نخواهد شد)
آدرس وبگاه

دانش فضایی همواره آماده پاسخگویی به پرسش‌های شما درباره مقالات منتشر شده٬ است .

شما همچنین می‌توانید با استفاده از این فرم اطلاعات تکمیلی خود را درباره این مطلب با سایر خوانندگان دانش فضایی به اشتراک بگذارید.

 

صفحه نخست

رویدادهای فضایی

مقاله‌های علمی

مراكز فضایی دنیا

اینترنت و فضا

ارتباط با ما

درباره دانش فضایی

انوشه انصاری

ایران در فضا

رادیو دانش فضایی

تلویزیون دانش فضایی



آخرین مطلب:

 

RSS Feed

با عضو شدن در لیست علاقمندان دانش فضایی، اولین کسی باشید که مطالب این وب‌سایت را می‌خوانید٬ می‌بینید یا می‌شنوید:

::  عضو شوید  ::


دوست دانش فضایی شوید

فیدبرنر دانش فضایی دانش فضایی در توییتر دانش فضایی در فیس‌بوک دانش فضایی در فرندفا دانش فضایی در پیغامک 

تبلیغات
موسسه طبیعت آسمان شب٬ فروشنده انواع تلسکوپ و دوربین دوچشمی٬ میکروسکوپ٬ لوازم عکاسی٬ سه پایه و مقر٬٬ کتاب و پوستر و طراح و سازنده انواع رصدخانه و آسمان نما
خرید و فروش انواع تلسکوپ
 

 

معرفی یک کتاب فضایی
معاهدات و اصول فضای ماورای جو سازمان ملل متحد
معاهدات و اصول ماورای جو سازمان ملل متحد

 

دانشنامه فضایی٬ سازمان فضایی ایران
مجله نجوم
پارس اسکای

آویا٬ پایگاه اطلاع‌رسانی هوافضای ایران

نظر خود را درباره دانش فضایی به آلکسا بگویید

قطار وبگردی

ايروشاپ٬ اولين فروشگاه اينترنتي تخصصي مهندسي هوافضا

پرسش و پاسخ‌های کانوت

صفحه نخست   .  درباره دانش فضایی   .  نقشه سايت   .  تماس با دانش فضایی  انوشه انصاری٬ بانوی ایرانی در فضا

 برداشت از مطالب وب‌سايت   دانش فضایی  به شرط ذكر منبع و ايجاد لينك به صفحه مطلب مورد نظر،  آزاد است